Στη δεκαετία του 1930, φωτογράφοι μόδας στο Παρίσι χρησιμοποιούσαν λευκό χαρτόνι για να αντανακλούν φως στις σκιές του προσώπου. Δεν υπήρχε εμπορικό προϊόν. Ήταν απλώς παρατήρηση: το φως αντανακλάται, άρα μπορεί να κατευθυνθεί.
Το πρόβλημα που έλυναν
Οι σκιές κάτω από τα μάτια και το πηγούνι ήταν το κύριο ζήτημα στη φωτογραφία πορτρέτου με φυσικό φως. Ένας ανακλαστήρας τοποθετημένος κάτω από το πρόσωπο, σε γωνία 45 μοιρών, μειώνει αυτές τις σκιές χωρίς να αλλάζει τον χαρακτήρα του φωτισμού.
Για επιχειρήσεις που φωτογραφίζουν προϊόντα ή υπηρεσίες με φυσικό φως, ένα λευκό φύλλο χαρτονιού Α2 κάνει την ίδια δουλειά με ένα αναδιπλούμενο reflector 60 ευρώ.
Πότε εμφανίστηκαν τα εμπορικά προϊόντα
Οι πρώτοι εμπορικοί ανακλαστήρες εμφανίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1970, κυρίως για τη φωτογραφία εξωτερικού χώρου. Η καινοτομία δεν ήταν η ιδέα, αλλά η φορητότητα. Το ύφασμα με επικάλυψη ασημιού ή χρυσού έδινε διαφορετική θερμοκρασία χρώματος, κάτι που το λευκό χαρτόνι δεν μπορούσε να κάνει.
Η χρυσή επιφάνεια προσθέτει θερμά χρώματα, κατάλληλα για πορτρέτα σε σκιερό περιβάλλον. Η ασημένια δίνει ουδέτερο, πιο σκληρό φως. Αυτή η διαφορά είναι χρήσιμη όταν επιλέγετε τόνο για φωτογραφίες προϊόντων.